mardi 8 octobre 2024

 Liuçèt. Cap al ponent montavan las nivols. Es alèra que lo prèire vièlh lançèt la sia pregaria. Se dubriguèt la terra sul fièiral d'en bas e commençèron de s'asclar las parets mai nautas del castèl. Un tropèl afolat quitèt l'estable. Bramavan los buòus atalats al brabant. Lo pèire butèt son oremus mas s'ausiguèt a sa votz que la fe de dieu lo quitava. S'anèt rescondre dins un recanton darrièr lo confessional dins la posca e las telaranhas. Solament las campanas tindavan a l'asard e coma vengudas fòlas. Las cadièiras daissadas, de pertot dins la glèisa, los libres de messa, tot s'engrunava dins lo fracàs gigant. La paur ganhava tot çò qu'es viu. Las aigas semblèt qu'una onda prima las faguèsse bolegar e que la fanga montesse dels fonds negres. Peisses e ranas sautèron dins l'aire caud. Li sèm. Es la fin del monde.Dempuèi mai d'un an las bèstias morissian. Cap de medecin, cap de veterinari poguèt pas nos desliurar d'aquelas ronhas. Los castanièrs secavan tras la mièg estieu e los nenis pitchons passavan pas l'an primièr. Las pregarias que los òmes adreiçavan al cèl e los rosaris que las mai devòtas femnas quitavan pas d'engrunar a las seradas fasian pa cap d'efèt. Los breishs e las breishas de tota mena n'aprofitavan per te vendre de potingas. De botelhons passavan de man en man amb de medalhas miraculosas. Demorava pas cap d'autre remèdis.

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire